Forever friends?

Nu ik ouder word, lees richting de 40 ga, kom ik achter een harde waarheid. Vriendschappen veranderen. Wat in je studententijd ondenkbaar leek, een altijd durende vriendschap die doodbloedt, kan in de daaropvolgende levensfase snel werkelijkheid worden. De oorzaken: reisafstand, andere interesses, drukke banen, verantwoordelijkheden en kinderen.

Bijna mijn hele vriendenkring heeft kinderen. In de praktijk betekent dat veel kraambezoeken, kinderverjaardagen en vooral het schuiven met agenda’s. Ik pas mij het meest aan omdat ik flexibel ben. Maar na de zoveelste afspraak die verschoven wordt door zieke kinderen, oppasperikelen of vergeetachtigheid, bemerk ik een steeds grotere weerstand. Het klinkt pathetisch, maar ik wil gewoon niet meer op de laatste plaats in het rijtje komen. 

Vriendschappen vergen onderhoud en nee, het gaat niet vanzelf. Als vrienden baby’s krijgen is er nog niet zoveel aan de hand. Als het kind groter wordt, eist (en krijgt!) het steeds meer aandacht en bovendien: een eigen agenda. Nu begin ik te merken dat mijn sociale leven daaronder begint te lijden en zit er eigenlijk maar 1 ding op. Zonder bestaande vriendschappen helemaal op te geven, op zoek gaan naar mensen met meer tijd en minder verplichtingen.

Ga er maar aan staan! In deze individualistische prestatiemaatschappij kom ik maar weinig mensen tegen die echt open staan voor het opbouwen van een nieuwe vriendschap. Dat kost namelijk tijd en andere investeringen zoals oprechte aandacht en interesse. Het voordeel van oude vrienden is dat veel ongezegd hoeft te blijven; je kent de geschiedenis en voorkeuren van de ander. Geen wonder dat ik erg blij ben en blijf met kinderloze vriendinnen. Koester elkaar.

Iemand zei eens tegen me: er zullen altijd nieuwe mensen in je leven komen met wie je een klik hebt, of wiens rol ineens verandert. Dat klopt ook wel merk ik. Wat je nodig hebt is een open houding, een niet al te hoog verwachtingspatroon en waarderen wat je wél hebt. En, ook al kost dat soms moeite, je niet teveel terugtrekken in jezelf maar wel beseffen dat je vooral 1 relatie heel goed moet onderhouden: die met jezelf.

keith-haring

Friends – Keith Haring

  One thought on “Forever friends?

  1. 22 januari 2017 om 15:11

    Zo herkenbaar! Iedereen zegt me dat het zal beteren als de kinderen van onze vrienden ouder worden, maar jouw ervaring is dus anders. Ik probeer niet meer te doemdenken over de toekomst, maar probeer ook nieuwe mensen te leren kennen. Want vele vrienden die kinderen hebben doen amper nog moeite. Het doet bij momenten ferm pijn.

    Like

    • 14 februari 2017 om 09:58

      Dat is zo. En open staan voor nieuwe contacten is een goede insteek. Wat bij mij in dat kader wel werkt is regelmatig bijeenkomsten bezoeken rondom een bepaald thema, dat kan meditatie of yoga zijn of een sport of creatieve hobby. De mensen die ik daar dan ontmoet ‘matchen’ alvast op dat vlak en daar houd ik soms leuke contacten aan over.

      Liked by 1 persoon

  2. kinderloos
    13 februari 2017 om 19:57

    Idem voor mij / ons. Mijn man en ik zijn momenteel zoekende naar het leuk en zinvol besteden van onze vrije tijd. Vroegere vrienden zijn kennissen geworden met hun, met alle respect, drukke levens met kinderen. Het vinden van nieuwe vrienden valt niet mee als je beide rond de 40 bent. Misschien een groep oprichten? 🙂

    Like

    • 14 februari 2017 om 09:53

      Dat klinkt goed, volop toegang tot mensen met tijd en zin in gezelligheid :-).

      Like

    • Stephany
      29 juni 2017 om 10:19

      Hallo Kinderloos. Er zijn volop kindvrije groepen. Maar ook voor mensen die kinderloos zijn, want daar zit wel degelijk verschil in. Ik ben zelf 62 en bewust kindvrij. Nooit spijt van gehad. Het valt niet mee om gelijk gestemden te vinden want het gros van de mensen is irritant kindgericht. Is het niet eerst van eigen kroost, dan wel van kleinkroost. Geniet van je vrijheid en probeer niet geforceerd kindvrije vrienden te zoeken. Ze komen vanzelf op je pad. Want ook onder kindvrije mensen kunnen type’s zitten die je niet aanstaan. Dat zul je op een kindvrije site ontdekken. Maar het worden er zienderogen steeds meer. Ik hoop dat er aan het taboe eens een einde zal komen, want waarom zouden wij geen recht op inspraak o.i.d. hebben? Wij betalen ook ( en zelfs meer) overal aan mee.
      Jij/jullie zijn net als ieder ander uniek, dus blijf jezelf en loop niet mee met de meute.

      Like

      • 5 juli 2017 om 14:03

        Dank je Stephany voor je mooie reactie en waardevolle advies.
        Het is eigenlijk een vreemd taboe, dat meer lijkt te heersen onder vrouwen dan mannen. Misschien omdat er wat afgunst is over die vrijheid van de bewust kindvrije vrouwen. Maar die vrijheid komt ook met een prijs, zoals eigenlijk elke keuze in het leven.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: