Ik was een beetje overmoedig

Soms heb ik een overmoedige bui. Een weekend weg met een club moeders, als enige kinderloze vrouw, is daar wel een voorbeeld van. Ja, ik wist dat er veel over kinderen gepraat zou worden. Maar zoveel? Nadat alle zwemlessen, traktaties op school en kinderfeestjes de revue gepasseerd waren, was ik murw geluisterd. Jeetje ja, ditLees verder “Ik was een beetje overmoedig”

Hoe Call the midwife mij helpt

Call the midwife, 5 series in 4 weken.  Dat kun je ‘verslingerd aan’ noemen. Na 50 aflevering met pak ‘m beet 80 bevallingen, redelijk expliciet in beeld gebracht maar net niet té, ben ik ervan overtuigd dat ik zelf, indien zwanger, ook een thuisbevalling wil met een non aan mijn bed. Het loopt altijd goedLees verder “Hoe Call the midwife mij helpt”

Feestdagen in familiesfeer

De feestdagen zijn net achter de rug. Ze hebben altijd iets dubbels, vind je niet? Gezellig, knus en warm omdat je ze vaak met familie of vrienden doorbrengt. Veel bijzonders hoef je niet te doen samen, doorgaans komt het aan op eten en praten. In dat samenzijn voel je je geborgen.  Maar het kunnen ookLees verder “Feestdagen in familiesfeer”

Tussengeneraties

Het verglijden der tijd. De gewoonste zaak van de wereld. Toch denk ik er steeds meer over na. Als dertiger met de 40 in zicht, voel ik me overal tussenin staan. Zo worden onze neefjes en nichtjes pubers en het is heel duidelijk: zíj weten tegenwoordig wat cool is, wij niet. De wereld ligt nog helemaal aanLees verder “Tussengeneraties”

Moeten we het niet eens hebben over eenzaamheid?

Dertigers die bewust kindvrij zijn én een grote vrienden/kennissenkring hebben, zullen het herkennen. Het eenzame gevoel dat je overvalt als 95% van deze mensen aan kinderen beginnen. En jij niet. Je vrienden blijven je vrienden, maar laten we het ronduit zeggen. De vriendschap verandert. Een beetje dan toch. Wanneer je vrienden héél véél over zwanger zijnLees verder “Moeten we het niet eens hebben over eenzaamheid?”

Wel de lusten maar niet de lasten

“Joepie, ik word tante!” Nee, niet ik. Een vriendin. En ook niet 1 vriendin maar wel 10. Het tante-schap is al jaren op volle toeren aan het draaien. Tegenwoordig weet ik niet meer hoe ik daar nog enthousiast op moet reageren. Meestal zeg ik dan het sociaal wenselijk antwoord: o, leuk, gefeliciteerd. Wat is erLees verder “Wel de lusten maar niet de lasten”