De hype die hooggevoeligheid heet

Hooggevoelig, hoogsensitief, empathie, tegenwoordig word je ermee doodgegooid. Dat klinkt negatiever dan ik het bedoel.

Wel valt het heel erg op. Er verschijnen zoveel artikelen over dat je gerust kunt spreken van een trend of hype. Die misschien niet eens zozeer iets over die hype an sich zegt, maar des te meer over deze maatschappij. Een maatschappij die voor velen (te) snel gaat en waar we ons door laten uitputten.

Van mezelf durf ik wel te zeggen dat ik al heel erg lang weet en voelde dat ik in bepaalde opzichten ‘anders’ was dan het gros van de mensen. Inderdaad gevoeliger, ik kon me soms heel erg gekwetst voelen en had dagen nodig om daarvan te herstellen. Leed van mensen en dieren kon en kan mij diep, diep raken. Zag ik als kind een film met akelige bloederige scenes, dan had ik weken nodig om te ‘herstellen’.

Ik was me al jong bewust van gedragingen bij mensen en paste me daarop aan. Ook was ik heel serieus en dromerig. Heel lang was ik niet aards, ook niet praktisch. En met de praktische kant van het leven  heb ik soms nog steeds moeite.

20 jaar geleden kwam ik door een toenmalige vriendin in aanraking met de boeken van Elaine Aron en viel alles op zijn plek. Ik wist toen dat wat ik had ‘HSP’ heette. Goed, die kennis had ik op zak. Om daar vervolgens 15 jaar niks meer mee te doen.

Omdat mijn volwassen leven met de nodige hobbels verliep op alle gebieden, ben ik altijd coaches, therapeuten en gesprekspartners blijven bezoeken. Waardoor het begrip ‘hooggevoeligheid’ uiteraard weer op mijn pad kwam. En ik leerde er beter mee om te gaan. Nu ik mijn grenzen stukken beter bewaak, is het leven leuker geworden. Op alle fronten. En dat is fijn!

Ik voel weinig behoefte om die hooggevoeligheid uit te dragen. Ik heb het er uit mezelf niet snel over. Het is wel zo dat ik mijn handen vol heb aan het onder controle houden van mijn neiging tot overprikkeling, melancholie en depressie. En daardoor zeg ik vaker ‘nee’. Ook één van de redenen waarom ik ‘nee’ zei tegen het moederschap.

Volgens cijfers is 1 op de 5 mensen hooggevoelig of hoogsensitief, en 4 dus niet. Toch lijkt het tegenwoordig wel alsof iederéén ineens hooggevoelig is. Dat lijkt mij raar en brengt me op de vraag:

Is het te ontwikkelen? Dat meer mensen steeds bewuster worden, dat is een super positief feit. Kijk maar naar de toenemende zorgen over het klimaat, vleesconsumptie, de zorg voor elkaar, de me too beweging, de emancipatie van de lhbti gemeenschap. Hooggevoeligheid werd in het verleden ook wel geassocieerd met zwakte, vrouwelijkheid en hysterie. Nu er zoveel meer over bekend is en dat stigma grotendeels is verdwenen, lijkt het soms wel een label geworden als om te zeggen; kijk mij bijzonder zijn. Anders, verder ontwikkeld dan de anderen.

Een paar dingen vallen me op in deze ontwikkeling;
-veel mensen noemen zich hooggevoelig na een burn-out, overspannenheid of anderszins lastige periode.
-hoe meer je je erop richt, hoe meer het lijkt toe te nemen omdat alles wat je energetisch voelt en opmerkt je ineens ook opvalt.
-door al het leesvoer en de duizenden coaches die zich richten op hooggevoeligheid, word je constant bevestigt.
-dat kan hooggevoeligheid een self fulfilling prophecy maken.

Was je het al niet, dan word je het wel door je er zoveel mee bezig te houden. Dat betekent dat je héél veel met jezelf bezig bent. Op het vervelende af misschien.

De leukste hooggevoeligen die ik ken (zowel vrouwen die wel als geen moeder zijn overigens) praten er eigenlijk nauwelijks over. Het is ook niet dat ik aan hen gevraagd heb; ben je hooggevoelig? Nee, die herkenning is er direct. Dat hoeft niet specifiek uitgesproken te worden. Mag wel overigens, daar is ook niets mis mee. Vaak werkt begrip als balsem op de ziel.

Bij mensen bij wie ik die hooggevoeligheid nooit gevoeld of opgemerkt heb en die nu ineens beweren hooggevoelig te zijn, heb ik argwaan. Het is geen vrijbrief om je problemen niet op te lossen of een andere behandeling te verwachten.Wat niet wegneemt dat die mensen niet hooggevoelig zíjn of zijn geworden, natuurlijk. Mijn inschatting kan verkeerd zijn.

Uiteraard vind ik het goed dat er meer over bekend is en dat iedereen, hooggevoelig of niet, de tools in zijn of haar leven ontdekt om goed voor zichzelf te zorgen. Maar een hooggevoelige hoeft geen status aparte te krijgen wat nu soms lijkt te gebeuren.Ook met hooggevoeligheid kun je prima mee in veel aspecten van het leven en met jezelf soms een spreekwoordelijke schop voor de kont geven, is niets mis.

Sterker nog; van af en toe een schop onder je eigen kont word je een fijner mens dan van de fluwelen handschoentjes. Mijn mening dan toch.

9 gedachten over “De hype die hooggevoeligheid heet

  1. Ik twijfel er niet aan dat ik hooggevoelig ben, maar ik hou dat doorgaans voor mezelf. Ik wil immers geen etiket opgeplakt krijgen en in mijn extraverte werkomgeving zou ik al helemaal gezien worden als raar en abnormaal. Het is nu inderdaad wel een hype, maar ik kan niet zeggen dat ik al mensen tegengekomen ben in mijn persoonlijke omgeving die ten onrechte zeggen dat ze zo zijn. Misschien maar best, ik denk idd dat ik er zo doorheen zou kijken ;-).

    Liked by 1 persoon

    1. Nou, die mensen geloven het over zichzelf wel. Het is eerder zo dat ik ’t niet geloof maar dat kan ook iets zeggen over mijn arrogantie 😉. Toch denk ik wel echt dat ik dan altijd al bepaalde kenmerken herkend zou hebben. En die zie ik bij sommigen echt niet en inderdaad, dan prik je daar toch doorheen dat het eigenlijk om iets anders gaat.

      Like

      1. Ik heb het omgekeerde al gehad, ik merkte dat een bepaalde collega hetzelfde reageerde als ik op het lawaai op het werk, de geuroverlast door de nabije keuken enz… Ik sprak met haar eens over hoogsensitiviteit en ze ging er eens over lezen. Bleek ze zichzelf daar helemaal in te herkennen! Ik merk het dus wel soms op in andere mensen.

        Like

      2. Daar heb je haar waarschijnlijk wel mee geholpen omdat het dan ook kennis kan brengen over hoe jezelf beter te beschermen. Dit heb ik ook wel eens gehad bij een jongere collega die veel trekken van hoogsensitiviteit vertoonde. Toen gingen we af en toe samen in een rustige ruimte werken als er veel drukte was.

        Like

  2. Zou het ook niet komen doordat veel mensen zich daar in herkennen, ook als ze ‘gewoon’ gevoelig zijn. Zelf dacht ik steeds HSP te zijn, maar eigenlijk heb ik een groter vermoeden dat ik autistisch ben. Iemand vroeg mij er naar en toen deed ik een auti-test en ik scoorde heel hoog. Ik las er boeken over en het was precies alsof alle puzzelstukjes in één vielen. Maar ik heb nu ook de indruk dat iedereen van zichzelf denkt autistisch te zijn doordat er nu allerhande boeken over verschijnen… en misschien behoor ik ook tot die groep.

    Like

  3. Dat zou best kunnen want vaak zijn er veel kenmerken die ook nog eens flink overlappen; hooggevoeligheid, hoogbegaafdheid, autisme. En veel van die kenmerken zijn ook nog eens behoorlijk algemeen dus zeker zullen velen zich gedeeltelijk wel herkennen. Misschien is het meer een teken aan de wand over hoe we onze maatschappij ervaren.

    Like

  4. Oh wat een mooie invalshoek en herkenbaar! Moeite met de praktische kant van het leven heb (had) ik ook, maar het gaat steeds beter. Ik heb mijzelf getraind in Het Leven.

    Ja klopt, soms lijkt het een hype en lijkt iedereen ineens hooggevoelig te zijn. Of misschien worden wij mensen inderdaad steeds hooggevoeliger.

    Ik wilde ook nooit te koop lopen met hooggevoeligheid en het als vrijbrief zien om bepaalde zaken niet te hoeven doen of te kunnen. Ik wilde geen aansteller zijn. Echter dan kan ik ook weer doorslaan in het negeren van mijn hooggevoeligheid en mij sterker voordoen dan ik ben. Om dat ‘taboe’ te doorbreken heb ik er onlangs ook eens een blog over geschreven.

    Vorige week kwam het onderwerp hooggevoeligheid aan bod bij het actualiteitenprogramma van L1 (Limburgse tv-zender). Een dame van rond de vijftig vertelde over haar eigen hooggevoeligheid en geeft sinds kort een eigen magazine hierover uit (https://www.hspmagazine.nl). Wat ik heel apart vond, was dat zij pas sinds anderhalf jaar weet dat ze hooggevoelig is en zelfs nog nooit eerder van de term hsp gehoord had! En dat terwijl ze al bijna vijftig is! Een collega vertelde haar erover en toen kwam bij haar het besef dat zij het ook had. Dat vind ik echt bizar.

    Ik zelf hoorde lang geleden al over hsp, maar pas sinds een jaar of tien erken ik dat ik het zelf heb. Daarvoor niet, want ik wilde niet zo’n aansteller zijn die zichzelf hooggevoelig noemt. Nu erken ik het, maar loop er niet dagelijks mee te koop. Want behalve dat ik hooggevoelig ben, ben ik ook nog gewoon mijzelf!

    Like

  5. Precies dit! En ik deel ook je verbazing over die vrouw. Ik ben zelf en vermoedelijk jij ook al langer geleden op onderzoek uitgegaan omdat ik veel last had van die specifieke eigenschappen. Daarom vind ik zo’n plotseling besef op latere leeftijd ook apart. Kan best zijn dat het klopt maar misschien is ze ook wel een slimme marketeer. Of beide.

    Liked by 1 persoon

    1. Hihihi dat dacht ik ook eventjes, van die slimme marketeer, maar ik zag haar filmpje en geef haar het voordeel van de twijfel. Apart blijft het wel. In haar filmpje vertelt ze ook dat ze het tijdschrift uit is gaan geven omdat ze meer bekendheid aan hooggevoeligheid wil geven. Vind ik ook vreemd, omdat ik juist het gevoel heb dat je ermee doodgegooid wordt, zoals jij ook schrijft. Of zijn wij ons er bewuster van omdat we er al langer mee bezig zijn?

      Ik weet overigens niet of er naast dit hsp magazine nog meerdere tijdschriften over hooggevoeligheid bestaan. Dat weet ik dan weer niet… Ik ken wel de internet communities zoals Nieuwetijdskind Magazine en dergelijke.

      Ach, misschien ga ik mijzelf dit tijdschrift wel cadeau doen (of cadeau vragen voor de kerst). Ben wel benieuwd of ik er iets interessants in lees of dat het verder niets nieuws onder de zon is. Dan heeft de al dan niet marketingtruc in ieder geval wel gewerkt 😊

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.