De ware wens van de baarmoeder

Artikelen die over kinderwens gaan en vooral over de twijfel, trekken altijd mijn aandacht. Vaak vind ik herkenning. Maar zo af en toe kom ik er eentje tegen die echt vanuit een ander perspectief geschreven is. Die het thema vanuit een veel groter verband bekijkt. Als dit dan ook nog gekoppeld is aan historie en de spirituele betekenis van de baarmoeder dan zal dit mij confronteren en aan het denken zetten.

Daarom deel ik graag het onderstaande artikel met jullie.

De Kinderwensvalkuil door Sanne Burger

Nu is Sanne Burger geen onbekende voor mij, omdat zij schrijft voor o.a. het magazine en online platform voor bewustwording en spiritualiteit
De Koorddanser. Ik weet niet of dat verschil maakt in de beleving van het artikel. Als je voor het eerst leest over de spirituele betekenis van de baarmoeder, hoop ik dat je je open kunt stellen voor de tekst, want deze bevat enkele zeer interessante passages.

Deze in het bijzonder:

-Wij mensen zijn de enige diersoort waar vrouwen over het algemeen iedere maand ovuleren. In vergelijking tot welke ander diersoort dan ook, behalve dolfijnen en Bonobo-apen, zijn wij mensen seksueel het meest actief. In tijd van oorlog, ondervoeding of langdurige blootstelling aan stress stopt doorgaans de ovulatie, maar onder de huidige omstandigheden is het normaal voor een vrouw om iedere maand te ovuleren, en om dus iedere maand geconfronteerd te worden met het verlangen van de baarmoeder om bevrucht te worden.

-Taoïsten zijn vol ontzag als het gaat om de immense kracht van de baarmoeder en spreken hierbij van ‘het verslaan van de Rode Draak’. Het verslaan van de Rode Draak verwijst naar het proces waarin een vrouw leert om haar verlangen naar het voortbrengen van nieuw leven te beheren en om te zetten tot een creatief en vervullend leven.

-Het maken van kinderen is één van de manieren om het creatieve vermogen van de baarmoeder vorm te geven. De seksualiteit van de baarmoeder hoeft niet persé op lichamelijk niveau vormgegeven te worden, maar kan ook op andere niveaus creatief zijn. In de oude clans van weleer maakten vrouwen een bewuste keus voor het moederschap of voor andere manieren om hun leven zinvol in te vullen. De seksuele energie die vrouwen die geen moeder werden overhielden werd gebruikt om andere dingen te doen, andere taken te vervullen. Vrouwelijke sjamanen waren meestal kinderloos, en ook vrouwen die een leidende functie hadden binnen de clan hadden geen kinderen. Op geen enkele manier waren deze vrouwen ongelukkig of hadden ze het gevoel hun bestemming mis te lopen.

Doordrongen van het feit dat creativiteit op vele niveaus kan plaatsvinden waren ze even vervuld van de kunst, wijsheid, ervaring en schoonheid die ze voortbrachten dan de vervulling die andere vrouwen ervaarden via hun kinderen.

-Tegen beter weten in probeerden nieuwe religies en culturen de scheppingsdrang van vrouwen in te perken door deze gewoonweg te verbieden en in te dammen. Vrouwen werd wijsgemaakt dat hun enige taak in het leven was om te trouwen, hun man te dienen, kinderen te krijgen en deze te verzorgen, waarbij volledig voorbijgegaan werd aan de eigenheid, bestemming, intelligentie en keuzevrijheid van vrouwen.

Tegenwoordig geloven nog steeds veel mensen, mannen en vrouwen, dat het baren van kinderen de diepste vervulling is voor een vrouw. Vrouwen gaan soms heel ver in hun liefde voor, of eigenlijk uitlevering aan hun zogenaamde prins op het witte paard en het idealiseren van het moederschap. De Rode Draak is ondertussen witheet van woede, omdat voor haar het baren van kinderen heel vaak níet de ultieme vervulling is.

-Tegenwoordig hoef je niet persé te trouwen en kinderen te baren om je een echte vrouw te voelen, en veel vrouwen kiezen er dan ook voor om iets anders te gaan doen. Echter: het innerlijk gevoel van leegte is daarmee niet altijd verdwenen. Na zoveel eeuwen gehersenspoeld te zijn wat betreft de betekenis van het vrouw zijn blijkt het moeilijk om de weg terug te vinden naar onze oorsprong.

-Die innerlijke leegte kan alleen maar opgevuld worden door het herstellen van het contact met het continuüm, maar wanneer dat niet lukt gaan we op zoek naar alternatieven – alles wat dat innerlijke gevoel van leegte oplost, al is het maar voor even. De echte honger geldt de honger naar het continuüm, de verbinding met je eigen natuurlijkheid, het vermogen je lichaam te voelen, de signalen van je ziel te kunnen waarnemen en de boodschappen van je geest te kunnen opvangen.

-Het gefrustreerde, onderdrukte en onbeheerde verlangen naar creativiteit en vervulling manifesteert zich in dat geval op de meest primitieve wijze: door een kinderwens die met niets anders rekening houdt dan de kinderwens zelf.

-Het is bijzonder triest wanneer een vrouw zich zo leeg voelt van binnen dat ze nog maar één oplossing weet: een kind. De kinderen die vanuit dit innerlijk gevoel van leegte geboren worden zijn niet gewenst vanuit een natuurlijke, biologische kinderwens, maar zijn gewenst vanuit een intellectuele, wanhopige fantoom-kinderwens.

-Wanneer je denkt dat je er werkelijk klaar voor bent om een kind op de wereld te zetten, neem dan desondanks de tijd om erover na te denken. Onderzoek het, ga met mensen praten, denk erover na, lees erover, schrijf erover, omarm de twijfel, duik er helemaal in, en sta jezelf toe te ontdekken wat je werkelijk wilt in het leven.

Is het echt een kind, of is het in wezen iets dat veel belangrijker is, zoals bijvoorbeeld een waarachtige levensvervulling?

***

En dit zijn slechts enkele passages; léés de volledige tekst. Persoonlijk vind ik dit artikel best confronterend en soms heftig, maar ook heel verduidelijkend en liefdevol omdat het dat gevoel van leegte verklaart maar ook aangeeft hoe je daar weg van beweegt. Soms is het echter moeilijk te ontdekken HOE je dat doet en WAT dan die waarachtige levensvervulling is.

We leven immers niet meer in gezamenlijke clans waar vrouwen als sjamaan en oude wijze een belangrijke functie te vervullen hadden. In onze samenleving draait nog steeds alles om het gezin en als er één groep is die met argwaan bekeken wordt (vooral door andere vrouwen), dan zijn het wel de single vrouwen. En dat is jammer!

Het idee van de baarmoeder als metafoor voor een scheppingsdrang die verder reikt dan het baren van kinderen, juich ik toe. Ik denk dat we massaal een andere kijk op vruchtbaarheid zouden moeten omarmen. Niet meer mensen, maar juist meer bewustwording, creativiteit, zorg en liefde voor elkaar en dat wat er al is. 

De ware wens van de baarmoeder

Vruchtbaarheid als metafoor voor scheppingskracht, de vrouw als metafoor voor de godin.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: