Ongesteld

Hoera! Ik was ongesteld geworden.

Het gebeurde ergens in de zomervakantie op weg naar de 2e klas van de middelbare school. Tijdens een logeerpartijtje bij een tante, die mij leerde met grote maandverbanden om te gaan. Aan tampons deed je op die leeftijd nog niet. Wat was ik blij! Veel vriendinnen waren al ongesteld en op die leeftijd is niets belangrijker dan ‘erbij’ horen.

Ongesteld worden was ongeveer net zo belangrijk als borsten krijgen en je eerste zoen. Dat ik iets te luid een nog niet ongesteld vriendinnetje bij de bakker op de hoogte bracht van deze lichamelijke ontwikkeling, vergoelijk ik maar hiermee. Ook al heeft zij mij later fijntjes ingewreven dat dat toch best wel belachelijk was, die trots. Mee eens, mee eens.

Want potverdorie, het brengt ook een serie ongemakken met zich mee. Ondanks tampongebruik (de uitvinding van de eeuw) is sporten, zwemmen en reizen toch net iets minder ontspannen. Nu moet ik ook zeggen dat mijn menstruatie door de jaren heen best problematisch en zwaar is geweest in vergelijking met andere vrouwen. Niet dat ik ervoor thuis bleef, maar vergeten kon ik het ook niet. En op lekker thuisblijven is onze maatschappij niet ingericht. De menstruatie moet vooral weggestopt worden zodat alles als een tierelier kan blijven doordraaien.

In (vroegere) matriarchale samenlevingen werd de menstruatieperiode beschouwd als iets heiligs. Bloed kon geneeskrachtige gaven bevatten en vrouwen werden aangemoedigd om zich intuïtief en spiritueel te ontwikkelen. Ze konden zich samen terugtrekken in een hut of tipi om te mediteren. Ongesteld worden mocht rekenen op een mooie ceremonie die de weg naar volwassenheid inluidde. Als je erop googelt kom je heel veel informatie tegen, waarvan ik denk: prachtig! En wat zijn we als westerse mensen toch ongelooflijk ver verwijderd geraakt van onze natuur. Zoals het gegeven dat onze menstruatie afgestemd is op de maancyclus. Zeg eerlijk, voel jij dat ooit bewust? Maar het werkt wel zo, uit onderzoeken is ook gebleken dat de cyclus van een groep vrouwen die samenleeft, op elkaar afgestemd raakt. Ik had dat eigenlijk moeten checken toen ik met een groep vrouwen in een kantoor werkte.

Waarom dit verhaaltje op dit blog? Logisch. Zoals we allen weten biedt de menstruatie elke maand een nieuwe hormonale kans om zwanger te raken. Een vrij groot gedeelte van haar leven is een vrouw vruchtbaar en dus ongesteld. Wie kinderen wil krijgen, zal elke eisprong verwelkomen en de menstruatie met angst tegemoet zien. Na het krijgen van een baby  is het teken dat alles in orde is, de eerste menstruatie. De cyclus begint weer opnieuw.

Menstruatie = vernieuwing.

Komen we bij de vraag: hoe zit het dan als je bewust geen kinderen wilt?Wat betekent de menstruatie dan voor je? Wat is jouw vernieuwing? Moeilijke vraag he! Want als je veel ongemak door je bloedingen hebt en je toch geen kinderen wilt, dan is de gedachte aan ingrijpende medische oplossingen best verleidelijk. Die menstruatie dient toch nergens voor, toch? Toch? Tegelijkertijd zijn er maar weinig vrouwen die graag hun baarmoeder laten verwijderen, als essentie van hun vrouwelijkheid. Aan de andere kant, hoe bouw je dan die gezonde relatie met je baarmoeder op? Hoe verwelkom je de menstruatie als iets positiefs en niet als ongemak?

Dit gaat natuurlijk over het herstel of de opbouw van de band met je lichaam, over voelen, terugkeren naar je natuur, over al die dingen die eigenlijk wel een hut of moonlodge zouden kunnen gebruiken. Maar dan wel eentje met chocola, masseurs en vooruit, ook netflix in het assortiment. Dit geeft ook wel aan dat ík het antwoord niet weet ;-).

Ps; deel gerust jouw mening en ervaring! Misschien dat jij er als kindvrije of kinderloze vrouw of juist als moeder heel anders tegenaan kijkt.

4 Replies to “Ongesteld”

  1. Ik weet nog steeds niet of ik kinderen wil. Mijn maandstonden zie ik voorlopig als een soort noodzakelijk kwaad, het hoort er nu eenmaal bij. Ik ben vroeg aan de pil gegaan om de buikpijn tegen te gaan en om regelmatiger te zijn. Sinds vorig jaar ben ik met de pil gestopt en gelukkig blijken de grootste ongemakken van vroeger niet terug te keren. Ik ben er nog niet klaar voor om de knoop ivm kinderen door te hakken. Maar als het er niet van zal komen, denk ik niet dat ik iets zou doen om mijn maandstonden te stoppen, hoe vervelend ze ook zijn.

  2. Zonder buikpijn en onregelmatigheid valt er gelukkig voor jou wat beter mee te leven. “Vroeger” was de pil het antwoord op alles, maar dat begint nu ook wel hard te veranderen. Ik geloof sterk in het bereiken van hormonale balans, dat moet mogelijk zijn, al betekent dat ook constant opletten.

  3. Ik heb heel bewust gekozen voor een leven zonder kinderen. Menstruatie vond ik wel gewoon bij mijn lichaam horen. Ik kan zwanger worden, maar wil dit niet. Met de komst van de overgang ben ik reuze blij dat ik niet meer menstrueer en dus ‘niet meer vruchtbaar’ ben. Weg alle maandelijke ongemakken van ‘lek ik door, ja of nee’. Ik ga nu de periode in van wijze vrouw ipv vruchtbare vrouw. Mijn ‘kinderen’ vind ik alles wat ik creatief van de grond heb gekregen in mijn vruchtbare periode. Kinderen van mezelf heb ik niet. De keren dat ik ‘ongesteld zijn’ verbond aan akelig, hevige pijn en vervelend bloedverlies waren de momenten voordat ik uit ging zoeken ‘waarom wel of geen kinderen’. Ik zag het als teken van mijn lichaam dat me nog iets wilde vertellen. Pijn moet je serieus nemen als lichaamssignaal. Vanaf het moment dat ik in balans was daar waar het mijn kinderkeuze betrof, had ik geen last van pijnlijke menstruaties meer noch van de overgang noch van mensen in mijn omgeving die vonden dat ik kinderen zou moeten ‘nemen’. Ik ben als vrouw blij dat ik zelf mag kiezen wat er met en in mijn lichaam gebeurt.

    1. De periode van de wijze vrouw, prachtig. Mooie betekenis hebben de overgangsperiode en de nieuwe periode gekregen.
      Die connectie met lichaam en geest is heel interessant, dat het echt zo werkt dat je pijntjes en kwaaltjes in je lichaam op kan lossen door in balans te raken…moet je wel eerst leren om een heel goede luisteraar te zijn. Of alle ruis te scheiden. Mooi! Maar dat lijken we een beetje verleerd vandaag de dag. Toch kan een knoop doorhakken al veel doen, dat is absoluut waar. Is het voor je lichaam ook duidelijk ;-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s